La Vie de Laura - 5

Pagina 5 van 6

Zomer 1999 - op de receptie (vervolg)

Om twee uur zijn we terug bij de receptie en krijgen we een speech van het hoofd van de bewaking. Als ik hoor dat ze in het hoogseizoen met z’n zestienen zijn, schik ik wel een beetje. René, sinds een jaar of 20 chef van de bewakings-unit, legt ons in duidelijk bewoordingen uit wie wél de camping op mag en wie niet, naar welk veld de groepen moeten, de regels van de camping en wat te doen in geval van nood. ‘Er zullen altijd twee bewakers bij de receptie en de ingang aanwezig zijn die zoveel mogelijk controleren, maar jullie moeten je ogen ook openhouden. Drugs, wapens, bendes, familie-vetes, mafia…jullie geloven het nu waarschijnlijk niet, maar wij hebben het allemaal al een keer gezien hier.’ Mijn oren beginnen te klapperen en ik kijk richting Anna. Die heeft een grote grijns op haar gezicht en Ilse geeft me een knipoog. Ah, ik geloof dat ik het begrepen heb, René is van het soort dat graag overdrijft en alles zeer serieus neemt. Er vanuit gaande dat de waarheid waarschijnlijk in het midden ligt, luister ik toch maar naar alle aanwijzingen die hij geeft, je weet maar nooit.


Aan het einde van de werkdag zijn m’n voeten weer net zo groot als de eerste dag. Fabien, één van de bewakers is zo aardig om me met de auto naar het personeelsveld te brengen. Beetje jammer dat het hele veld vol zit en dat het dus niet bepaald onopgemerkt blijft dat ik met Fabien ben teruggereden. Olivier zit er ook en kijkt in eerste instantie geamuseerd naar Fabien om hem daarna in rap Frans iets duidelijk te maken. Ik begrijp niet wat hij zegt, maar Fabien draait zich snel om en vertrekt zonder iets te zeggen weer terug naar de ingang van de camping. Ik begin te begrijpen dat het hier net een heel klein dorp is, en dat je wel moet uitkijken wat je doet en met wie… Roddels en geruchten gaan snel…


Een beetje onzeker ga ik bij de groep zitten, maar ik ben al snel in gesprek met Jeff, een receptionist van één van de engelse tour-operators die aan het begin van de camping hun receptie-tenten hebben staan . Zij zorgen voor hun eigen gasten en accommodaties, dus in principe hebben wij er niet veel werk aan. Jeff is hier al voor het 5e jaar en vertelt me hele verhalen over wat hij allemaal met zijn gasten mee heeft gemaakt. ‘Twee jaar geleden was het wel heel erg, er kwam een, op het oog, leuk gezin met drie kinderen aan, vertelt hij, ze hadden voor twee weken een mobil-home gehuurd. Wat denk je, zat in de mobile-home ernaast de maitresse van de vader van het gezin ! Na drie dagen kwam het verhaal uit en is de moeder met de kinderen teruggegaan naar Engeland. Dat had nog heel wat voeten in de aarde, want ze waren als gezin met 1 auto gekomen en wie nam deze nu weer mee terug ? Uiteindelijk is de vrouw met de kinderen teruggevlogen en is de man hier gebleven met z’n maitresse, alleen kregen die na 2 dagen slaande ruzie..Dus is zij ook teruggevlogen…En hij heeft uiteindelijk twee weken stomdronken hier aan de bar gehangen..Gezin kwijt en maitresse kwijt..Leuke vakantie..'


Ik moet vreselijk lachen om alle verhalen van Jeff en ben benieuwd wat ik hier zelf allemaal mee ga maken. Morgen weer een dag, ik ben te moe om nog op stap te gaan met de groep, al probeert Olivier me meerdere keren over te halen. ‘Eén glaasje Laura, ik beloven’ Ik antwoord: ‘volgende keer ga ik mee, echt, maar vanavond even rustig aan’. Olivier lijkt oprecht teleurgesteld en probeert het nog een keer, maar ik heb echt na weer zo’n lange dag alleen nog maar zin om mijn bed in te kruipen..

camping restaurant

%GOOGLELAURAAUTO%

Pagina 5 van 6

Laura (42) is een broodnuchtere Hollandse die al 20 jaar in de Provence woont.

Getrouwd met Olivier (42) en drie kinderen Sophie (13), Famke (10, bijna 11) en Tristan (8).

O, ja en 4 poezen Pim, Pompon, Mist en Boeffie.



-----