La Vie de Laura - 4

Pagina 4 van 6

Zomer 1999 - op de receptie

Na twee dagen op het personeelsveld te hebben rondgestrompeld met mijn dikke voeten ben ik het zat. Ik heb echt zin om aan het werk te gaan, want ik zit de hele dag in m’n ééntje, iedereen is aan het werk ! Het personeel van het restaurant, de bar en de snack zijn bezig met het inrichten  en klaarmaken van de keukens en de terrassen voor het seizoen, de kinderclub is druk met het installeren van alle spelletjes en het repeteren van het animatieprogramma en op de receptie wordt iedereen ingewerkt voor de ontvangst van de gasten.


Vol goede moed strompel ik naar de receptie en daar is iedereen blij om me te zien. Ilse, een Belgische en één van de vaste medewerkster van de camping trekt snel een stoel voor me bij en we beginnen. In-checken bij reservering, plaats zoeken en inboeken zonder reservering, het afhandelen van de gasten van de tour-operators, het opmaken van de inventaris van de mobil-homes, de slagboompasjes, bandjes voor het zwembad…Na drie uur informatie opslaan duizelt het me allemaal wel wat. Ilse begint te lachen : ‘Maak je geen zorgen, in het begin is het allemaal vrij ingewikkeld, maar we krijgen zoveel gasten op een dag dat je na een week hoogseizoen niet beter meer weet en alles op de automatische piloot draait.’ Laurence de chef van de receptie vervolgt : ‘In het hoogseizoen zijn er weekenden dat er 1300 gezinnen weggaan en er 1300 weer inchecken, dus jullie mogen inderdaad hopen dat dan én de talen én het werk op zich op de automatisch piloot gaan.’


Op het eerste gezicht hebben we een leuk team, er zijn in totaal 3 vaste medewerksters Ilse, Sylvia en Dominique en we zijn met 6 seizoenskrachten , 3 uit Nederland, 2 Françaises en een Deense. Estelle, één van de Françaises kende ik natuurlijk al, de andere Française komt uit het dorp en heet Aude. Tessa en Meike zijn vanmorgen met de trein aangekomen en de Deense Anna zit hier al een tijdje maar zit op het personeelsveld van het zwembad daar ze sinds vorig jaar een relatie heeft met Arnaud, één van de badmeesters.


Van 12 tot 2 hebben we pauze en we besluiten om naar het strand te lopen, er schijnt daar een snackbar te zijn die sinds vorige week al open is. ‘Hé Anna, jij was hier vorig jaar dus al, hoe was het ? Het werk, het seizoen?’ vraag ik in het Engels. ‘Ik ga niet liegen’, zegt Anna, het grootste gedeelte van de tijd is het leuk werk, maar de grote weekeinden kunnen echt een hel zijn, daar moet je je wel op voorbereiden. Mensen hebben bij aankomst vaak uren in de file gestaan, of de hele nacht doorgereden en zijn dan helemaal kapot. Als je dan niet snel genoeg gaat of als de mobilhome nog niet klaar is , kan het wel eens heel erg stressen zijn.’ ‘Daar kan ik me wel iets bij voorstellen, zegt Tessa, mijn ouders reden ook altijd ‘s nachts en mijn moeder was dan de eerste dagen van de vakantie helemaal van slag’.


We zijn ondertussen aangekomen bij de strandbar die er supergezellig uitziet. Rieten parasols, lounge-banken en lekkere muziek. Achter de bar staat Marc die al snel doorheeft dat dit de eerste nieuwe receptionnistes van het seizoen zijn. ‘Dag dames, bienvenue chez moi, de eerste drankjes zijn van het huis als welkom ! zegt hij lachend, ‘en Anna, welkom terug.’ Marc zet duidelijk zijn beste beentje voor om bij ons in de smaak te vallen. Olivier is helaas nergens te bekennen…

camping strand

%GOOGLELAURAAUTO%

Pagina 4 van 6

Laura (42) is een broodnuchtere Hollandse die al 20 jaar in de Provence woont.

Getrouwd met Olivier (42) en drie kinderen Sophie (13), Famke (10, bijna 11) en Tristan (8).

O, ja en 4 poezen Pim, Pompon, Mist en Boeffie.



-----