La Vie de Laura - 3

Pagina 3 van 6

Zomer 1999 - de ontmoeting (vervolg)

‘Pfffff, ik kan niet meer !’ met een grote zucht ploffen Estelle en ik ‘s avonds op het terras van de bar. Verbrand, blaren op de voeten en doodop. We zijn nog niet eens tot de helft van de camping gekomen ! Langzaamaan is iedereen klaar met werken en komen ze er ook bij zitten. Het personeel van het restaurant is nog aan het werk. Ik zie Olivier heen en weer lopen. Hij lacht en flirt uitgebreid met de vrouwelijke gasten. Ik merk dat ik niet de enige ben die van hem onder de indruk is en dat ik ook niet de enige ben die aandacht van hem krijgt. Ik besluit om me maar niet meer met hem bezig te houden, die zal iedere week wel een ander schatje hebben zo te zien en een gebroken hart is wel het laatste waar ik deze zomer zin in heb.


‘Un Monaco s’il vous plaît’, ik bestel mijn nieuwe favoriete drankje, een mix van bier en grenadine ranja en concentreer me op de mensen die om me heen zitten. We zijn vanavond met de touroperators op stap, die hier allemaal een eigen receptie hebben. De sfeer is goed, het terras is gezellig en deze mensen komen werkelijk uit alle windstreken. ‘Laura, je moet je echt even insmeren, het is ‘muggen-weer’ vanavond !’ De muggen zijn inderdaad in grote getale aanwezig en ik kan smeren wat ik wil, maar ik word echt lekgestoken. Wat hebben die beesten met mijn Hollandse bloed ? Ik besluit vanavond niet te laat naar bed te gaan en loop, nog voordat het restaurant klaar is, naar m’n Bambi. Ik lees nog even en maar val al snel in een diepe slaap onder het open raam. De leeslamp blijft de hele nacht aan..


De volgende morgen word ik wakker met een enorme pijn in m’n voeten. Ik trek de deken weg en zie tot m’n schrik dat ik in 1 nacht van maat 38 naar maat 42 ben gegaan ! De dokter wordt erbij gehaald en kan maar één ding constateren :’U bent hartstikke allergisch voor deze muggen ! Ik krijg dus medicijnen, moet drie keer per dag alle bulten desinfecteren en insmeren met een speciale zalf. Alle bulten ?!? Ok, dus wanneer ik met de laatste bult klaar ben, kan ik meteen weer met de eerste beginnen anders haal ik de drie keer per dag niet eens..


Ik mag drie dagen niet werken en de dokter raadt me met klem aan om met m’n voeten in het koele water van het zwembad te gaan zitten. Ik herhaal : de dokter zegt dat ik niet mag gaan werken en dat ik bij het zwembad moet gaan zitten zodat mijn voeten beter worden. ‘Ehm zou U dit even op kunnen schrijven voor m’n chef, die gelooft dit anders nooit’ De dokter antwoordt grijnzend : ‘Maak je geen zorgen, ik licht ze wel even in op de receptie’.


Stomverbaasd strompel ik even later met mijn klompvoetjes richting het zwembad en laat me met een zucht in het water glijden. Ik geef toe, het voelt heerlijk aan m’n voeten. Ik blijf aan de rand van het zwembad hangen en besluit er eens lekker van te genieten. ‘Alors Laura, jij nie goed ?’ Olivier komt naast me aan de rand hangen en klinkt werkelijk bezorgd. Wanneer ik hem m’n voeten laat zien, begint hij onbedaarlijk te lachen. ‘Jij lijken Quasimodo’  Pfff, hij is echt onweerstaanbaar met die lach...


We brengen de middag samen door en achter het stoere masker schuilt uiteindelijk een aardige jongen die veel onzekerder is dan hij wil laten blijken. Hij praat een beetje Nederlands omdat hij een jaar een nederlandse vriendin heeft gehad, maar dat is inmiddels alweer een tijdje over en hij is sindsdien vrijgezel.
 
Mmm, ik begin te geloven dat het nog wel eens een hele leuke zomer kan worden..

camping in frankrijk
Pagina 3 van 6
Laura (42) is een broodnuchtere Hollandse die al 20 jaar in de Provence woont.

Getrouwd met Olivier (42) en drie kinderen Sophie (13), Famke (10, bijna 11) en Tristan (8).

O, ja en 4 poezen Pim, Pompon, Mist en Boeffie.


-----